Cellat Ağlıyor

Ama sonra sonra, isiktan karanliga, karanliktan isiga gidip gelmelerle geçen ve iki kelebek ömrü kadar süren bir zamanin ucunda, bir kurtarici gibi görüyor iskenceci avcisini ve içindeki sonsuzlugun bittigini duyumsuyor; artik var mi yok mu onun için uçuyor ve avliyor; uzun uzun uçmalardan, avlardan ona dönüyor; alip basini gitmiyor eski günlerinin uçsuz bucaksiz özgürlügüne; bulutlara karisip kanat vurmuyor.